Een wereld die om óns draait

De verlichting van mijn slaapkamer is inmiddels op een niveau dat mijn hersenen door hebben dat ik wakker moet worden. Het opslaan van het dekbed is genoeg om de verlichting op meer dan vijftig procent sterkte te laten branden, zodat ik op weg naar de badkamer mijn benen niet stoot. Van beneden hoor ik geluiden die aangeven dat de koffie bijna klaar is.

Terwijl ik een douche neem kijk ik op de glazen douchewand welke activiteiten er op de rol staan voor vandaag. Oh ja, even naar Londen op en neer voor een presentatie over innovaties in de zorg. Hoe laat is het eigenlijk? Hm, 5:45 uur, da's vroeg. Even kijken naar mijn reisstatus: lichtgroen, dus geen reden om te haasten gelukkig. Deze keer moet ik er echt naartoe, terwijl meestal een videoconference voldoende is. Maar er is een kans dat we een nieuwe klant kunnen ontmoeten en dat werkt toch het beste face-to-face.

Ontbijten kan snel als alles al klaar staat. Die broodjes afbakken net voor je uit bed komt is echt een werelduitvinding. Nu snel op weg, na de deur een duw gegeven te hebben. Sleutels zijn iets voor de middeleeuwen. Het blijft onwennig, vertrekken zonder een tas met dossiers, of een laptop. Het is wel beter voor mijn rug heb ik gemerkt. En je kunt af en toe even rennen als het moet om een trein te halen. Nu niet nodig, de status blijft lichtgroen op mijn horloge. Op het fietsje naar het station, volgens de weervrouw moet dat zeker kunnen, omdat het vanavond ook droog zal zijn. Grappig dat het lijkt of alle stoplichten groen zijn, het is ook nog best vroeg in Gouda.

Wacht, even een avatar voor het eerste deel van de dag kiezen. Wat zal het vandaag zijn? Naar Londen, weet je wat, ik neem een Underground-logo en zet daar 'care innovations' in, een verwijzing naar het doel van mijn trip vandaag. Op een groot scherm bij de ingang van het station vind ik mijn avatar terug, nog steeds met een lichtgroene balk eronder. Perron 2, vertrek over 3 minuten. Mooi, hoef ik niet te wachten. Helaas is het treinsymbool half-oranje, dus moet ik achterin instappen, daar zijn nog zitplaatsen.

Ah, hier kan ik zitten. Even oppassen voor het glazen informatiepaneel dat tussen de stoelenrijen is geplaatst. Op het scherm verschijnt het reisschema. Alles nog groen, hoewel nu alles donkergroen is geworden. Kennelijk ergens een vertraging opgetreden. Ja, hier, capaciteit onvoldoende tussen Utrecht en Schiphol. Nou ja, dan maar staan. Goed voor de KPI van NS, niet dus. Gelukkig zijn we snel in Utrecht.

"Dames en heren, in verband met een identiteitscontrole worden de reizigers naar Amsterdam Schiphol en Centraal verzocht om de doorgang nummer 7 te nemen. Het gaat om een controle op basis van steekproeven en zal niet u niet langer ophouden dan 2 minuten." Tja, privacy is een groot goed, en avatars gebruiken is een handig middel om je te verbergen voor je medemens, maar soms moet je je wel eens blootgeven. Vooral als de wetshandhaver erom vraagt. Zeker iemand gesignaleerd waar ze naar zoeken. Een andere doorgang nemen levert nu sowieso controle op, daar hebben ze over nagedacht.

Wat piept er zo? Oh, Ok, ik moet mijn alternatieve avatar aanzetten. Deze maatregel is bedacht nadat diverse mensen het slachtoffer waren geworden van zogenaamde 'vertragers'. Deze zorgen ervoor dat een bepaalde persoon op veel punten als verdacht persoon worden gecontroleerd. Dit levert niet alleen veel ergernis maar ook vertraging op. Door een bepaald bedrag te storten op een rekening kon je dat dan voorkomen. Wisselen van avatar voorkomt dat één persoon hiervan doelwit kan worden. Zeker mensen met bestemming Schiphol werden nogal eens slachtoffer. Het waren vooral Griekse gastarbeiders die tot nu toe zijn opgepakt.

Hé, daar popt mijn presentatie op en daarnaast een bericht dat video 4 een klein foutje bevat. Even kijken, ja da's niet handig. Op de achtergrond zien we een logo van de concurrent. Halen we even weg. En passant nog even een ideetje toevoegen waar ik vannacht aan dacht: patiënten die elkaar gemakkelijk kunnen vinden op basis van ziektebeeld en locatie.

Het scherm vertoont een cirkel met een aantal foto's van bekende personen. Die zijn kennelijk in de buurt. Even pingen of ze hun locatie willen vrijgeven. Jan maar niet, die raak je niet meer kwijt als je eenmaal near-connected bent zoals dat heet. We moeten toch de etiquette eens uitbreiden met een manier om afscheid te nemen zonder iemand te beledigen. Katie en Hans dan maar. Jawel, daar is Katie. Waar ben je, hier in de trein, ja, inderdaad. Ga je doen? Rome! Toe maar, zin om even koffie te drinken vooraf? Is goed, zie je zo op Schiphol. Een persoon vinden op een station is een heikele kwestie. Voor je het weet wordt je opgepakt omdat je te lang op één locatie staat. Alleen als je bij toeval in elkaars buurt bent lukt het nog, terwijl je heel de tijd precies weet waar de ander is!

"Hoe is het met je dochter?" Eigenlijk weet ik dat al wel, maar het blijft een passende vraag, toch? Net alle gecombineerde sociale media gelezen en de nieuwste foto's en video's even bekeken. Ziet er goed uit. "Al een vriendje?" "Nou, ze was helemaal gek van een jongen uit Mexico, maar daar heb ik toch maar even op ingegrepen. Verzoek om een ticket lag al in mijn inbox". Met die 3D-videomogelijkheden in huis zijn er eigenlijk geen afstanden meer. "Je mag haar locatieservice niet meer uitlezen, zeker". "Oh nee, daar heeft ze vanaf haar twaalfde al over gezeurd. Ik heb het tot haar vijftiende kunnen rekken, maar ja, loslaten blijft moeilijk. Moeilijker eigenlijk met al die moderne middelen". Met haar verzuchting staat ze op uit haar stoel. "Ik moet gaan, leuk je weer even te spreken, kom je volgende week ook op de netwerkborrel?" Ze kan weten dat ik er ben, want ik heb vorige week de "I am in" button al gebruikt. Maar ik kan ze nu in persoon geruststellen. "Veilige vlucht en tot volgende week!".

Inchecken, douane en controles, het is allemaal verleden tijd. Wel moet je nu door een willekeurig aangewezen deur voor de nodige bodychecks en bagagecontrole. Maar aangezien ik niets bij me heb, gaat dat erg snel. "Prettige vlucht mijnheer" en instappen maar. Een eenzame avatar blijft nog even zichtbaar op het scherm van de loungeruimte. Even later lost deze op in een pixeltje.