Een huishouden in 2020

Om 7:15 uur komt Sem (6) uit zijn bed rollen. Hij springt op zijn KidsEnergyTrainer om even de spieren soepel te maken. Eigenlijk boeit hem dat helemaal niet maar zijn zus Lieke (9) doet mee aan een wedstrijd wie het meeste CO₂ uitstoot kan voorkomen. En omdat haar groepje inmiddels in de top 5 is beland, doet hij graag mee om alvast wat energie op te wekken voor het ontbijt van straks. Mama Roos vind het een sport om het ontbijt tenminste klimaatneutraal te houden. Terwijl Sem staat te springen op de trainer wordt de bewegingsenergie omgezet in elektriciteit. Deze wordt via de zogenaamde 'PlanetSaver' teruggevoerd aan het elektriciteitsnet. De PlanetSaver houdt gelukkig alles bij wat er in huis aan energie wordt opgewekt, en Sem heeft zijn apparaat grootmoedig gekoppeld aan het account van Lieke.

"Hé Lieke, je moet eruit! Je moet trainen, ik hoef toch niet alles voor je te doen?"

Met een zucht stapt Lieke uit haar bed. Slaapdronken pakt ze de MuscleTrainer die al is aangesloten op de PlanetSaver. Ze tennist sinds kort en haar trainer had geadviseerd om bepaalde armspieren soepel te houden. Vanwege haar leeftijd mag dat nog niet teveel en te zwaar maar als je het maar regelmatig doet is het goed. En de MuscleTrainer is zo slim om bewegingen om te zetten in elektriciteit.

"Hoeveel heb je al Sem?"

"13 punten."

"Hè wat weinig, we moeten er vandaag echt wel meer dan 120 verdienen anders komen we niet op de 4^e plaats".

""Moet je zelf maar wat meer doen. Trouwens, vraag het Robin maar, die maakt alleen maar punten op".

Dat was waar. Broer Robin (15) had er geen zin in, allemaal gedoe vond hij. En hij ging liever een scooter kopen als-tie zestien werd. Een scooter! Lieke rilde al bij de gedachte. Ze had een werkstuk gemaakt op school over welke dingen het meeste CO₂ opleverden. Ze had samen met de juffrouw uitgerekend dat een scooter per dag wel 21 punten kostte. Robin had gezegd dat dat dan pech was.

"Maar dan kan ik nooit meer winnen."

"Nou én, scooter-rijden is leuk. Die stomme wedstrijden van de gemeente is iets voor kinderen."

"Tsss. Jij bent ook nog een kind…"

Om een por van Robin te voorkomen rende ze snel naar de woonkamer om via HomeControl te kijken wat de wind vannacht had opgewekt. 25 punten, niet gek, oh ja, ze zag het al, windkracht 5. Da's mooi, punten verdienen zonder zelf iets te doen, dacht ze.

Papa Thijs was bezig om de thee klaar te maken.

"Aan tafel mensen".

Water koken was tegenwoordig best een leuke bezigheid. In plaats van de ouderwetse waterkoker hadden ze nu een WaterManny. Hiermee kon je water laten koken op handkracht. Als je geen zin had kon je ook gewoon de knop induwen en werkte het op stroom. Mama had papa al een paar keer betrapt op het gebruik van die knop en tegen hem gezegd dat ze per se een goede start wil maken 's ochtends.

"Maar ik moest snel weg."

"Kom dan eerder je bed uit! Het komt door het laat naar bed gaan, kost ook nog meer energie door al die lampen die je dan nodig hebt"

"Ja, als het aan jou ligt gaan we met de kippen op stok."

Om kwart over acht stappen ze allemaal de deur uit, nadat nog snel even de zonnepanelen gecontroleerd zijn op boombladeren. Lastig die boom van de buren, het scheelt niet alleen 5% licht maar die bladeren zorgen soms voor nog eens 5% vermindering. Maar ja, de buren hebben maling aan CO₂ uitstoot.

"Die boom is juist nodig om het probleem op te lossen, toch?"

Daar hadden ze wel een punt. Ze zijn er verder maar niet op doorgegaan.

De trolleybus stopt gelukkig niet ver van hun huis. En sinds vorig jaar is hun OV-kaart gekoppeld aan het CO2FootPrintSystem. De punten die Lieke en Sem hiermee verdienen mogen worden meegenomen voor de wedstrijd. Mama en papa doen niet mee. Ze vinden het in de eerste plaats een wedstrijd voor kinderen en in de tweede plaats krijgen ze belastingvoordelen bij het behalen van een bepaald maandelijks minimum. Dat ze daar de punten van Sem en Lieke bij mogen optellen hebben ze nog maar niet verteld.

Mama stapt in haar elektrische auto. Nog steeds staan niet alle scholen op plaatsen die gemakkelijk door het OV te bereiken zijn. Door haar contract met de energieleverancier die ook de elektriciteit thuis levert krijgt ze korting bij bepaalde laadpalen en worden de punten ook daarmee administratief bijgeboekt. Toch handig dat CO2FootPrintSystem. Je hebt zelf geen gedoe meer met het invullen van allerlei formulieren zoals 5 jaar geleden. Sinds Centric dit systeem lanceerde zijn steeds meer mensen enthousiast geworden om ook CO₂ te gaan besparen. Daarmee komt de overheidsdoelstelling van 30% vermindering ineens veel dichterbij.

"Hoi Roos, hoe gaat-ie?"

"Hallo Frans, goede morgen. Heb je de mensen van het WNF al gezien?"

"Nee, maar ze belden dat ze er met 13 minuten kunnen zijn".

De school heeft een afspraak gemaakt met het WNF dat ze de helft van de energiebesparing doneren aan het WNF. Het grappige hiervan is dat ze nu elke ochtend een half uur gym hebben om het energiegebruik van de ochtend op te wekken. De leverancier van de gymtoestellen had de meeste toestellen aangepast om aan te kunnen sluiten op de PlanetSaverSchool, een school versie van de PlanetSaver. In de buitenschoolse opvang wordt ook zoveel mogelijk gezocht naar activiteiten die energie opwekken. Zo hebben de kinderen vorige week met spiegels een zonnespiegel gebouwd, die de energie van de koelkasten opwekt. Hoe meer zon, hoe warmer, hoe meer energie nodig om te koelen. Snapt een kind zelfs en dat deden ze.

Omdat papa eerder thuisgekomen is dan de anderen zet hij alvast de maaltijden op de borden klaar. Tegenwoordig koken ze niet meer voor elke maaltijd op zich, maar maken ze klaar voor drie keer tegelijk. Dat kost per saldo minder energie dan per keer, zelfs als je de invrieskosten meeneemt. Moet je wel gebruik maken van de maaltijdborden die ze nu hebben. Deze hebben een deksel en passen als geheel in de speciaal aangebrachte openingen in de zonneboiler installatie. De magnetron doet eigenlijk alleen nog dienst als plaats waar de boodschappenbriefjes worden uitgewisseld, hoewel dat ook al wordt overgenomen door HomeControl.

"Papa, we zijn nu derde!!!"

Juichend komt Lieke thuis met mama en Sem.

"Hoe kan dat, je stond nog vijfde vanochtend."

"Robin was vanmiddag in de sportschool en heeft met zijn vrienden alle energie op mijn account gezet"

"Gekke jongen toch. Altijd de spot drijven met je wedstrijd en dan nu dit."

Het zal de pubertijd wel zijn, dacht mama. Maar wel lief van hem.

Een wereld die om óns draait

De verlichting van mijn slaapkamer is inmiddels op een niveau dat mijn hersenen door hebben dat ik wakker moet worden. Het opslaan van het dekbed is genoeg om de verlichting op meer dan vijftig procent sterkte te laten branden, zodat ik op weg naar de badkamer mijn benen niet stoot. Van beneden hoor ik geluiden die aangeven dat de koffie bijna klaar is.

Terwijl ik een douche neem kijk ik op de glazen douchewand welke activiteiten er op de rol staan voor vandaag. Oh ja, even naar Londen op en neer voor een presentatie over innovaties in de zorg. Hoe laat is het eigenlijk? Hm, 5:45 uur, da's vroeg. Even kijken naar mijn reisstatus: lichtgroen, dus geen reden om te haasten gelukkig. Deze keer moet ik er echt naartoe, terwijl meestal een videoconference voldoende is. Maar er is een kans dat we een nieuwe klant kunnen ontmoeten en dat werkt toch het beste face-to-face.

Ontbijten kan snel als alles al klaar staat. Die broodjes afbakken net voor je uit bed komt is echt een werelduitvinding. Nu snel op weg, na de deur een duw gegeven te hebben. Sleutels zijn iets voor de middeleeuwen. Het blijft onwennig, vertrekken zonder een tas met dossiers, of een laptop. Het is wel beter voor mijn rug heb ik gemerkt. En je kunt af en toe even rennen als het moet om een trein te halen. Nu niet nodig, de status blijft lichtgroen op mijn horloge. Op het fietsje naar het station, volgens de weervrouw moet dat zeker kunnen, omdat het vanavond ook droog zal zijn. Grappig dat het lijkt of alle stoplichten groen zijn, het is ook nog best vroeg in Gouda.

Wacht, even een avatar voor het eerste deel van de dag kiezen. Wat zal het vandaag zijn? Naar Londen, weet je wat, ik neem een Underground-logo en zet daar 'care innovations' in, een verwijzing naar het doel van mijn trip vandaag. Op een groot scherm bij de ingang van het station vind ik mijn avatar terug, nog steeds met een lichtgroene balk eronder. Perron 2, vertrek over 3 minuten. Mooi, hoef ik niet te wachten. Helaas is het treinsymbool half-oranje, dus moet ik achterin instappen, daar zijn nog zitplaatsen.

Ah, hier kan ik zitten. Even oppassen voor het glazen informatiepaneel dat tussen de stoelenrijen is geplaatst. Op het scherm verschijnt het reisschema. Alles nog groen, hoewel nu alles donkergroen is geworden. Kennelijk ergens een vertraging opgetreden. Ja, hier, capaciteit onvoldoende tussen Utrecht en Schiphol. Nou ja, dan maar staan. Goed voor de KPI van NS, niet dus. Gelukkig zijn we snel in Utrecht.

"Dames en heren, in verband met een identiteitscontrole worden de reizigers naar Amsterdam Schiphol en Centraal verzocht om de doorgang nummer 7 te nemen. Het gaat om een controle op basis van steekproeven en zal niet u niet langer ophouden dan 2 minuten." Tja, privacy is een groot goed, en avatars gebruiken is een handig middel om je te verbergen voor je medemens, maar soms moet je je wel eens blootgeven. Vooral als de wetshandhaver erom vraagt. Zeker iemand gesignaleerd waar ze naar zoeken. Een andere doorgang nemen levert nu sowieso controle op, daar hebben ze over nagedacht.

Wat piept er zo? Oh, Ok, ik moet mijn alternatieve avatar aanzetten. Deze maatregel is bedacht nadat diverse mensen het slachtoffer waren geworden van zogenaamde 'vertragers'. Deze zorgen ervoor dat een bepaalde persoon op veel punten als verdacht persoon worden gecontroleerd. Dit levert niet alleen veel ergernis maar ook vertraging op. Door een bepaald bedrag te storten op een rekening kon je dat dan voorkomen. Wisselen van avatar voorkomt dat één persoon hiervan doelwit kan worden. Zeker mensen met bestemming Schiphol werden nogal eens slachtoffer. Het waren vooral Griekse gastarbeiders die tot nu toe zijn opgepakt.

Hé, daar popt mijn presentatie op en daarnaast een bericht dat video 4 een klein foutje bevat. Even kijken, ja da's niet handig. Op de achtergrond zien we een logo van de concurrent. Halen we even weg. En passant nog even een ideetje toevoegen waar ik vannacht aan dacht: patiënten die elkaar gemakkelijk kunnen vinden op basis van ziektebeeld en locatie.

Het scherm vertoont een cirkel met een aantal foto's van bekende personen. Die zijn kennelijk in de buurt. Even pingen of ze hun locatie willen vrijgeven. Jan maar niet, die raak je niet meer kwijt als je eenmaal near-connected bent zoals dat heet. We moeten toch de etiquette eens uitbreiden met een manier om afscheid te nemen zonder iemand te beledigen. Katie en Hans dan maar. Jawel, daar is Katie. Waar ben je, hier in de trein, ja, inderdaad. Ga je doen? Rome! Toe maar, zin om even koffie te drinken vooraf? Is goed, zie je zo op Schiphol. Een persoon vinden op een station is een heikele kwestie. Voor je het weet wordt je opgepakt omdat je te lang op één locatie staat. Alleen als je bij toeval in elkaars buurt bent lukt het nog, terwijl je heel de tijd precies weet waar de ander is!

"Hoe is het met je dochter?" Eigenlijk weet ik dat al wel, maar het blijft een passende vraag, toch? Net alle gecombineerde sociale media gelezen en de nieuwste foto's en video's even bekeken. Ziet er goed uit. "Al een vriendje?" "Nou, ze was helemaal gek van een jongen uit Mexico, maar daar heb ik toch maar even op ingegrepen. Verzoek om een ticket lag al in mijn inbox". Met die 3D-videomogelijkheden in huis zijn er eigenlijk geen afstanden meer. "Je mag haar locatieservice niet meer uitlezen, zeker". "Oh nee, daar heeft ze vanaf haar twaalfde al over gezeurd. Ik heb het tot haar vijftiende kunnen rekken, maar ja, loslaten blijft moeilijk. Moeilijker eigenlijk met al die moderne middelen". Met haar verzuchting staat ze op uit haar stoel. "Ik moet gaan, leuk je weer even te spreken, kom je volgende week ook op de netwerkborrel?" Ze kan weten dat ik er ben, want ik heb vorige week de "I am in" button al gebruikt. Maar ik kan ze nu in persoon geruststellen. "Veilige vlucht en tot volgende week!".

Inchecken, douane en controles, het is allemaal verleden tijd. Wel moet je nu door een willekeurig aangewezen deur voor de nodige bodychecks en bagagecontrole. Maar aangezien ik niets bij me heb, gaat dat erg snel. "Prettige vlucht mijnheer" en instappen maar. Een eenzame avatar blijft nog even zichtbaar op het scherm van de loungeruimte. Even later lost deze op in een pixeltje.